Here is a rough translation of my CD review on Rootstime in Belgium. I will be playing May 3rd at Spirit of 66, Verviers BE. Looking forward to it!!
Is this a debut album? This is not the bush it is darn together with the door, the facade, side wall and put even in the garage, rush. Slight pun but merely to illustrate that these "Blind Alley" by Sugaray is an opener with a vengeance.
Sugaray is literally a big man his love for music at an early age discovered in the church where he later played the drums and sang. From these roots is the fascination of the man has come for gospel and soul elements that you can still be discerned in this release. The man was also a singer of R & B group Urban Gypsys and more recently of the blues band Aunt Kizzy'z Boyz. It is mainly thanks to the last cited that his reputation and success as a singer grew steadily. The next logical step was therefore working on a solo career, something he was hard the past two years, resulting in this remarkable debut.
The whole is steeped in the blues and soulful energy based on a sophisticated variety of songs including two co-written by the singer himself. The other covers by Blind Willie Johnson, Son House, BB King and let the man's vocal talents to full advantage. And he can sing damn well.
Opener is a solid version of Al Kooper's "I Would not Do Nuthing (For A Woman Like You)", it took us roughly around 7 "at our feet were already at meestampen. Then, a 90 ° bend with a naked version of "Dark Was The Night Cold Was The Ground". This Blind Willie Johnson song by Sugaray dedicated to his deceased mother to cancer is only here so emotievol charged with Chuck Kavooras on slide. You can only regret that it takes less than two minutes this raw beauty. It is followed by an absolutely brilliant version of "Death Letter" by failing men as Bryan Head (Foreigner) on drums and Tim Bogert on bass and aid gets Kavooras also been a dazzling high level on the slide, what a guitarist man!
Something completely different again on the title song. You have quite quickly that it was co-written by Sugaray. Almost 7 minutes long, this is pure soul with a vengeance with stripes sax and trumpet. It shows the versatility of the artist, something he also shows at BB King's classic "You Upset Me Baby" which he has here in personal but a very successful version embodies.
Kudos also to the production work on (again) Chuck Kavooras, he feels perfectly at the realities of Sugaray, let the man's voice at the forefront of course, pure and sophisticated vocal talents in all facets reveal without exaggeration. As in "I've Got To Move" for instance, just under 40 seconds long so you imagine yourself in front of the church pastor Sugaray Lisa D. Foreman at his side, a gem and I'm talking about vocal performance.
A whopper of a debut album and one that we so longingly looking forward to doing future releases of this Sugaray. More good news: you can admire the man can live this year, not to be missed!
Bluesyluc
Or read it in Dutch!
Is dit een debuutalbum? Dit is niet met de deur in huis vallen dit is verdorie tegelijk met de deur, de voorgevel, zijgevel en doe er ook maar de garage bij, binnenstormen. Flauwe woordspeling enkel maar ter illustratie dat deze “Blind Alleye” van Sugaray een binnenkomer van jewelste is.
Sugaray is letterlijk en figuurlijk een grote man die zijn liefde voor muziek op prille leeftijd ontdekte in de kerk waar hij later de drums speelde en zong. Vanuit die wortels is de fascinatie van de man er gekomen voor gospel en soul, elementen die je hier op deze release nog zal ontwaren. De man was ook zanger van de R&B groep Urban Gypsys en in een recenter verleden van de bluesband Aunt Kizzy’z Boyz. Het is voornamelijk dankzij de laatst geciteerde dat zijn reputatie en succes als zanger gestaag groeide. De volgende logische stap was dus werken aan een solocarrière, iets wat hij de afgelopen twee jaar hard deed met als resultaat dit opmerkelijk debuut.
Het geheel is doordrongen van de blues en stoelt op soulvolle energie met een uitgekiende variatie aan songs waarvan twee medegeschreven door de zanger zelf. De covers van onder andere Blind Willie Johnson, Son House en BB King laten ’s mans vocale talent volledig tot zijn recht komen. En zingen kan hij verdorie zéér goed.
Opener is een stevige versie van Al Kooper’s “Nuthing I Wouldn’t Do (For A Woman Like You)”, het duurde bij ons welgeteld 7” voor onze voeten al aan het meestampen waren. Dan volgt er een bocht van 90° met een naakte versie van “Dark Was The Night Cold Was The Ground”. Deze Blind Willie Johnson song, door Sugaray opgedragen aan zijn aan kanker overleden moeder wordt hier zo emotievol gebracht met enkel Chuck Kavooras op slide. Je kan alleen maar spijt hebben dat het nog geen twee minuten duurt deze rauwe schoonheid. Het wordt gevolgd door een absoluut briljante versie van “Death Letter” met straffe mannen als Bryan Head (Foreigner) op de drums en Tim Bogert op de bas als steun haalt Kavooras hier ook alweer een duizelingwekkend hoog niveau op de slide, wat een gitarist die man !
Iets totaal anders dan weer op de titelsong. Je hebt vrij snel door dat die mede werd geschreven door Sugaray. Bijna 7 minuten lang is dit pure soul van jewelste met strepen sax en trompet. Het toont de veelzijdigheid van de artiest iets wat hij ook toont op BB Kings klassieker “You Upset Me Baby”, die hij hier in een wel zéér persoonlijke maar geslaagde versie gestalte geeft.
Een pluim ook voor het producerwerk van (alweer) Chuck Kavooras, hij voelt perfect de leefwereld aan van Sugaray, laat ’s mans stem uiteraard op het voorplan staan, zuiver en uitgekiend de vocale talenten in alle facetten blootleggen zonder overdrijving. Zoals in “I’ve Got To Move” bijvoorbeeld, net geen 40 seconden lang waan je je zo in de kerk met predikant Sugaray vooraan met Lisa D. Foreman aan zijn zijde, een juweeltje en dan heb ik het over de vocale prestaties.
Een kanjer van een debuutalbum dus en ééntje dat ons smachtend doet uitkijken naar toekomstige releases van deze Sugaray. Nog meer goed nieuws: je kan de man ook live gaan bewonderen dit jaar, niet te missen !
Bluesyluc
Is dit een debuutalbum? Dit is niet met de deur in huis vallen dit is verdorie tegelijk met de deur, de voorgevel, zijgevel en doe er ook maar de garage bij, binnenstormen. Flauwe woordspeling enkel maar ter illustratie dat deze “Blind Alleye” van Sugaray een binnenkomer van jewelste is.
Sugaray is letterlijk en figuurlijk een grote man die zijn liefde voor muziek op prille leeftijd ontdekte in de kerk waar hij later de drums speelde en zong. Vanuit die wortels is de fascinatie van de man er gekomen voor gospel en soul, elementen die je hier op deze release nog zal ontwaren. De man was ook zanger van de R&B groep Urban Gypsys en in een recenter verleden van de bluesband Aunt Kizzy’z Boyz. Het is voornamelijk dankzij de laatst geciteerde dat zijn reputatie en succes als zanger gestaag groeide. De volgende logische stap was dus werken aan een solocarrière, iets wat hij de afgelopen twee jaar hard deed met als resultaat dit opmerkelijk debuut.
Het geheel is doordrongen van de blues en stoelt op soulvolle energie met een uitgekiende variatie aan songs waarvan twee medegeschreven door de zanger zelf. De covers van onder andere Blind Willie Johnson, Son House en BB King laten ’s mans vocale talent volledig tot zijn recht komen. En zingen kan hij verdorie zéér goed.
Opener is een stevige versie van Al Kooper’s “Nuthing I Wouldn’t Do (For A Woman Like You)”, het duurde bij ons welgeteld 7” voor onze voeten al aan het meestampen waren. Dan volgt er een bocht van 90° met een naakte versie van “Dark Was The Night Cold Was The Ground”. Deze Blind Willie Johnson song, door Sugaray opgedragen aan zijn aan kanker overleden moeder wordt hier zo emotievol gebracht met enkel Chuck Kavooras op slide. Je kan alleen maar spijt hebben dat het nog geen twee minuten duurt deze rauwe schoonheid. Het wordt gevolgd door een absoluut briljante versie van “Death Letter” met straffe mannen als Bryan Head (Foreigner) op de drums en Tim Bogert op de bas als steun haalt Kavooras hier ook alweer een duizelingwekkend hoog niveau op de slide, wat een gitarist die man !
Iets totaal anders dan weer op de titelsong. Je hebt vrij snel door dat die mede werd geschreven door Sugaray. Bijna 7 minuten lang is dit pure soul van jewelste met strepen sax en trompet. Het toont de veelzijdigheid van de artiest iets wat hij ook toont op BB Kings klassieker “You Upset Me Baby”, die hij hier in een wel zéér persoonlijke maar geslaagde versie gestalte geeft.
Een pluim ook voor het producerwerk van (alweer) Chuck Kavooras, hij voelt perfect de leefwereld aan van Sugaray, laat ’s mans stem uiteraard op het voorplan staan, zuiver en uitgekiend de vocale talenten in alle facetten blootleggen zonder overdrijving. Zoals in “I’ve Got To Move” bijvoorbeeld, net geen 40 seconden lang waan je je zo in de kerk met predikant Sugaray vooraan met Lisa D. Foreman aan zijn zijde, een juweeltje en dan heb ik het over de vocale prestaties.
Een kanjer van een debuutalbum dus en ééntje dat ons smachtend doet uitkijken naar toekomstige releases van deze Sugaray. Nog meer goed nieuws: je kan de man ook live gaan bewonderen dit jaar, niet te missen !Bluesyluc